Қоғам 26.09.2014 сағат 03:10

«ҚҰРМЕТТІ АЗАМАТ»

Бүгінгі Қазақстаннан жай адам кездестірмейсіз. Қаптап жүрген «құрметті азамат». Қала берді, «еңбек сіңірген құрылысшы», «еңбек сіңірген металлург», «еңбек сіңірген мәдениет қызметкері»,.. тағысын тағылар. Еңбек сіңірмеген адам тапқаннан гөрі қою қараңғы түнде шөмеленің ішінен ине тапқан оңайырақ. Сөйте тұра, ылғи «құрметті азаматтар» мен «еңбек сіңірген...» мамандардың ортасында өмір сүре тұра елімізде қылмыс түрлері жыл өткен сайын көбейіп барады. «Құрметті азаматы» көп қоғамда жыл өткен сайын қайырым кеміп, кәрі де, жас та тасжүректеніп алған. Қойдың өзінен «сенде жазық жоқ, менде азық жоқ» деп кешірім сұрап барып соятын қазақтың ұрпағы бүгінде адамның өзін қолы қалтырамай соятын халге жетті.

Бөлісу
Бөлісу
Бөлісу

Бірден айта кетейік, біз бұл мақаланы адамдарға атақ, марапат беруге қарсы болғандықтан жазып отырған жоқпыз. Замандастарымыздың еңбектерінің ескерілгеніне қуанбасақ, ренжімейміз. Ерекше екпін түсіріп атап өтер мәселе, мұндай атақтар мен марапаттар жас ұрпақ тәрбиесіне өзінің оң ықпалын тигізуі керек еді. Қалай болғанда да, «Пәлен ауданның немесе Түген қаланың құрметті азаматы» мына қоғамда, адамдардың арасында расында да құрметті болуы керек қой. Мәселеге осы тұрғыдан келгенде...

Қалай ойлайсыздар, әлгі «құрметті азаматтарды» сол өзі атағын алған ауданның немесе қаланың өзге тұрғындары бейне қорқып тұрғандай құрметтейді ме? Сыйлайды ма? Сіздерді қинай бермей жауабын өзіміз-ақ берейік, құрметтемек түгілі тұрғындар олардың көпшілігін жыға танымайды да. Бір есептен сол танымағандарының өзі де дұрыс болып тұр. Таныса, Құд-а-а-аай, олардың ішінде кімдер жоқ дейсіз?! Қуды да, сұмды да, ібілістің мектебін үздік бітіргендерді де сол жерден табасыз.

Қайбір жылдары қазақстандық шенеуніктердің арасында Рябцев деген дөкейдің түкірігі жерге түспей тұрды. Еліміздің су шаруашылығы саласын басқарған Рябцевтің басқа облыстардан не олжалағанын қайдам, бірақ, Оңтүстік Қазақстан облысының бақандай бес ауданының «құрметті азаматы» атанды. Әлгі аудандар Рябцевке ол атақтарды не үшін берді, Рябцев ол аудандарға қандай еңбек сіңірді, ол арасы жұмбақ. Анығы Рябцев сол атақтарды алғаннан кейін көп ұзамай коррупциялық қылмыстарға жол бергендігі үшін анық есімде жоқ, сегіз жылға ма, тоғыз жылға ма, сотталып кетті.

Тағы да қайталап айтайық, аудандар мен қалалар өздерінің «құрметті азаматтарының» басым көпшілігін жөндеп танымайды да. Таныса сол ауданның немесе қаланың әкімі, әйтпесе мәслихат хатшысы, бірлі-жарым депутаттары мен белсенділері ғана тануы мүмкін. Себебі бүгінде аудандар мен қалаларда жәй адамдардан гөрі «құрметті азаматтар» көп. Сонша көп адамның есімдері мен түрлерін есте сақтау да оңай шаруа емес қой.

Рябцевтер жалғыз-жарым емес. «Храпуновтарда, Әблязевтарда, Әлиевтерде қандай атақ болды екен?» деп сауал тастағаннан гөрі «қандай атақтар болмады екен?» деп сұраған абзал.

Әңгімемізді оң қолымызды жүрегімізге қойып тұрып айтатын болсақ «құрметті азамат», «еңбек сіңірген қайраткер», тағы да басқа пәлен-пәштуан деген атақтар бүгінде  негізінен біздің әріптестеріміз -  журналистердің бас ауруы болып тұр. Өмірлері негізінен кінә мен күнәлардан тұрғандықтан шалбарлары үнемі дымқылданып жүретін кейбір әкімқаралар да өз аудандарының «құрметті азамат» атағын ең бірінші кезекте «журналистерге» беруге әуес. «Бәледен машайық қашыптының» кері ғой. Тіпті бір әріптестеріміз өзі туып-өспеген аудандардың да «құрметті азаматтары». Және мақала мен арыздың ара жігін ажырата алмай жүрген олардың амбициясын атан түйе тарта алмайды. Газеттерінде боқауыз жазып жүргендер «Пәлен ауданның, Түген қаланың құрметті азаматтары».

Оқи отырыңыз

загрузка...

Соңғы жаңалықтар

Аптасына бір рет ең танымал мақалалардың дайджесін жібереміз

Қызықты материалдар