Жаңалықтар 13.02.2015 сағат 05:33

Алтынбек атылған күн

13 ақпан белгілі саясаткер, мемлекет және қоғам қайраткері  Алтынбек Сәрсенбаев пен оның көмекшісі Бауыржан Байбосын және жүргізушісі Василий Журавлевтің оққа байланған күн. Бұл қаралы күн жұрт жадында қалды.

Бөлісу
Бөлісу
Бөлісу

 

Skifnews.kz  ақпарат

ҚИСЫҚ АҒАШ
(А.Сәрсенбайұлының рухына)

Нұр саулаған гауһар тастай қарашықтан нұр емес,
мөлт-мөлт етіп жас тамса; 
елжіреген ет жүрегің қан жылап,
қан кепкесін қатқан қара тас болса;
бодандық пен кемдіктің,
бостандық пен теңдіктің,
ақиқатында, мағынасы бос болса;
қу тірлікті сүргенің – 
тоғыз ауыз тобасыз сөзбен,
тоғыз түйеге жүк болар байлықпен, 
тоғыз грамм қорғасынмен ғана расталса – 
сонда шындықты қайдан табамыз?!

Өзімізде бар нәрсені өзімізге қимасақ;
уақыт пен кеңістікті ноқталайтын қу көңіл
мезгілінен жаңылып, шекті қойып,
қара жер мен көк аспанның аясына сыймаса;
біреудің надандығы мен тоқшылығы да,
біреудің жамандығы мен жоқшылығы да,
айналып келгенде, қара халықты ғана қинаса;
азуы бары – азулымын екен деп айылын жимаса,
құрығы ұзыны – құрықтымын екен деп құлқынын тимаса – 
сонда тәубені қайдан табамыз?!

Дін, діл дейміз, тіл дейміз...
Діндарың кім?
Дін қайда?
Ділмарың кім?
Діл қайда?
Тілемсек кім? 
Тіл қайда?
Шағыстырып отты суға, жерді – көкке, күнді – айға,
бар ілімді ойботқа қып, 
жоқ ілімді ойлап тауып, 
әйтеуір, қойыртпақтап келтіреміз ыңғайға.
Көз де, сөз де, көкірек те Аллаға емес адамға құл мұндайда – 
сонда иманды қайдан табамыз?!

Бірлік қайда?
Бар ма, бірлік, ой бақсақ:
батыс, шығыс, оңтүстік боп, жеке-жеке аймақ сап;
жақсы менен жайсаңыңды бір-біріне айдап сап;
руыңмен деп у ішкізіп,
өзің зәмзәм су ішіп;
шатырдағы орын үшін шайтанмен де туысып,
итімен аң қуысып, итаяғын жуысып,
сосын келіп кісімсіну қай мақсат?!

Тірлік қайда?
Шындық – жалған;
тәубе – қалған;
бірлік – арман;
иман – жоқ.
Жапа шеккен ағайынның айтқанына ұйыған боп,
реті келсе солармен,
қышқылдатып шарап жұтып, ыстық-ыстық шәй ішіп;
«саясат» деп, «мәдениет» деп қабырғамыз қайысып,
өп-өтірік отырамыз майысып...

Ал жай күні қысыр сөз бен құр ұйқыдан бас алмай;
жанға пайда әкелмейтін шүкірліктен аса алмай;
біреу қызмет жасардай;
біреу жамбас асардай;
біреу құман тосардай,
кергиміз кеп, сорға біткен қисық ағаш секілді.
Сен бе, жалғыз кекілді?
Мен бе, жалғыз кекілді?

Екеумізде не айырма?
Екі қол мен екі аяққа – жалғыз бас,
тәнімізді ойын, жанымызды ой сорған,
Өзіміз де білмейміз: қайсысы –мұрат, қайсысы – арман.
Тек қиял бар – құмай шалғызбас;
күдік бар – түлкі алғызбас;
Сосын, сосын өзгермейтін түсінік бар 
көні қатқан терідей.

Әй, түбі бар ғой,
емексіткен сол қиял құм шекердей ерімей;
елегзіткен сол күдіктен жерімей;
түсініктер күйремей, көні қатқан терідей – 
сірә де ел болмаспыз!..

Талғат ЕШЕНҰЛЫ

Оқи отырыңыз

загрузка...

Соңғы жаңалықтар

Аптасына бір рет ең танымал мақалалардың дайджесін жібереміз

Қызықты материалдар