Жаңалықтар 06.05.2020 сағат 04:35

«Мүмкін, енді бұл жерде ауыл болмайды...» - Мақтарал ауданындағы апатқа қатысты өлең

Ол оқиға туралы қаптаған ресми дерекке толы, бір-біріне ұқсайтын ақпараттар енді ешкімнің көңілін көншіте қоймас. Сондықтан әзірге кезекті әкімдіктен алынған статистикаға емес, жүректен шыққан өлеңге берейік...
«Мүмкін, енді бұл жерде ауыл болмайды...» - Мақтарал ауданындағы апатқа қатысты өлең
фото: Сәкен Сыбанбайдың facebook-парақшасынан
Бөлісу
Бөлісу
Бөлісу

Журналист, ақын Есей Жеңісұлы Мақтарал ауданындағы ауылдардың қазіргі дәрменсіз жай-күйін өлең арқылы жеткізген екен. Өзек өртер өкінішті жайтты сөзбен суреттеудегі кейіпкері – ежелден «адамның досы» саналып келе жатқан кәдімгі ит, деп жазады Skifnews.kz ақпарат порталы.

Ол оқиға туралы қаптаған ресми дерекке толы, бір-біріне ұқсайтын ақпараттар енді ешкімнің көңілін көншіте қоймас. Сондықтан әзірге кезекті әкімдіктен алынған статистикаға емес, жүректен шыққан өлеңге берейік...

Мынау – міне, құлап жатқан үй түндей,
Бөпелері қайда екен-ай титімдей?..
Мынау – менің шаңырағым...
О, тоба...
Мынау – менің қыңсылаған итім ғой!..

Бабам сені шын қазынам деп еді.
Таныдың ба, байғұсым-ау өрелі?
Қарашы, әні,
дауысымды ести сап,
Бізге қарай өзі жүзіп келеді...

Қоңыр кеште мұңды қостың бір мұңға,
Сенен өзге қалды дейсің кім мұнда?
Қабырғасы қақыраған үйімнің,
Киесін сен қарауылдап тұрдың ба?

Кешір мені, алыс кетіп қалсам да,
Қараңғыда болды бізге жан сауға.
Бәсе, тегі, айға қарап ұлып ең,
Жер-әлемді су алатын қарсаңда...

Бұл үлгіңді ешқашанда ұмытпан!
Қап!
Қалтаға салмаппын-ау сынық нан...
Кә-кә, күшім,
жүзіп маған жет енді,
Дір қақсаң да үш күн қысқан суықтан.

Ақтөсім-ау, арсалаңдап кел маған,
Бәрі дұрыс болар...
Әйтеу ел де аман.
Сақшысың сен, қара топан су қаптап
Кетсе дағы ұямызды қорғаған.

Жауынгерсің шепті тастап кетпеген,
Кешір мені, кінәм болса ептеген.
Әлі-ақ біздің нән үйіміз болады,
Несібе мен берекесі көктеген.

Амал қанша, бұрынғы күй жоқ, міне,
Біз аманбыз,
көзің енді жетті ме?
«Ит тілеуі – жақсы» дейтін атам да,
«Бұл қасірет тез жойылсын» деп тіле.

Жайшылықта жүрмейтін ең көп түзде,
Су қайтпаса, қайту енді жоқ бізге.
Жүр, кетейік,
қосылайық қауымға,
Уа, Жаратқан, енді қайғы шеккізбе!

Жұмыр басты уайым қалай толғайды...
Қамсыз қалдық.
Түсінбедім сол жайды...
Кетеріңде артыңа бір қарап ал,
Мүмкін, енді бұл жерде ауыл болмайды...

Оқи отырыңыз

загрузка...

Соңғы жаңалықтар

Аптасына бір рет ең танымал мақалалардың дайджесін жібереміз

Қызықты материалдар